Voor wie liever alleen de achterkant van een boek leest

of alleen voor de prentjes gaat 😉

menopauzebegeleiding Sara Moens

Voor wie graag alle nitty-gritty details leest

in de korte of lange versie…

Ik wou de signalen die mijn lijf gaf begrijpen.

Ik wou ermee aan de slag.

Ik ben fortysomething, mama, partner, werknemer, zaakvoerder, dochter, zus, leerkracht…

Ik ben absoluut geen superwomen, maar net als vele andere vrouwen vervul ik vele rollen.

In mijn verhaal maak je zowel met mij als met mijn lijf kennis.

We stellen ons even voor.

De korte samenvatting kan u vanaf hier beginnen lezen:

Je kan kiezen voor de shortcut of the full monty 😁

Ik en mijn lijf dat is een pakket-deal. We zijn voor elkaar gemaakt, maar lijken soms eerder veroordeeld tot elkaar. We begrijpen elkaar niet altijd even goed en vinden elkaar niet altijd even tof 🙄 Er waren levensfases waarbij onze verstandhouding zeer slecht was en ik door gebrek aan informatie, advies, begeleiding maar vooral door gebrek aan bewustwording en zelfzorg niet de beste zorgverlener was voor mijn lijf. Maar als het erop aan komt, dan willen we het beste voor elkaar. En gelukkig heb ik na vele omzwervingen de manier gevonden om als 40+ madam te doen wat ik moet doen om zo goed mogelijk voor mezelf én voor mijn lijf te zorgen 🤗

Dit vond u misschien net iets te kort samengevat?

Lees dan verder, want nu volgt de ‘Netflix-reeks‘. Het begin van mijn persoonlijke verhaal is net als bij iedere madam bepalend voor hoe we onze vrouwenzaken ervaren in latere levensfasen! Maar daar vertel ik u later meer over. Eerst naar hoe het allemaal begon, ik neem u doelbewust mee vanaf de puberteit.

De puberteit: Mijn lijf, een vuile verrader 😤

Ik kende een hele vroege puberteit en voelde me verraden door mijn lijf. Ik wou dat niet, ik was daar niet klaar voor. Menstruaties starten reeds op mijn 11ste en werden jaar na jaar heftiger en heel pijnlijk.

Jong volwassen: LAT-relatie 😮

Mijn lijf en ik leefden op gespannen voet, knagend haalde dit mijn zelfbewustzijn als jongvolwassene onderuit. Menstruaties bleven lange periodes uit, stress en onrust namen de bovenhand. Mijn lijf en ik hadden een LAT-relatie. We were Living Apart Together.

Twintiger: Not on speaking terms 🤐

Life goes on and so did we. We werden zwanger, mijn lijf en ik deden keihard ons best. Maar de zwangerschap en bevalling liepen niet van een leien dakje. Maar hé er kwam een gezonde dochter ter wereld, de rest doet er toch niet toe! Er werd weinig of zelfs bijna geen duiding gegeven, mijn lijf en ik herstelden en stelden vooral niet te veel vragen. Ook niet aan elkaar.

Dertiger: Wake up call

Gewicht werd tijdens de zwangerschap meer en meer een issue en ik geef toe, ik liet me wat gaan. Ik kreeg van mijn man een liefdevolle schop onder de kont en mijn lijf en ik zijn hem daar tot op vandaag dankbaar voor.

Ik zocht een ‘how to’ en kwam bij Weight Watchers terecht.

En weet je wat? Mijn lijf en ik waren stilaan weer ‘on speaking terms’ onze LAT-relatie werd een innige stabiele relatie, we werkten samen en boekten resultaat. Er kwam bewustwording, een transformatie, aanvaarding en een constructieve, liefdevolle relatie waarin geluisterd en gecommuniceerd werd. Mijn lijf en ik werkten voortaan als een team.

Dat teamwork ging zo goed dat ik mijn professionele bezigheden die toch al draaiden om zorg- en dienstverlening uitbreidde met coaching. Yep, ik had de smaak te pakken en ik had bovendien wat te vertellen en te delen. Ik wist waarover ik het had en was er zeker van dat mijn verhaal anderen kon inspireren en helpen te transformeren.

Veertig: Happily ever after, NOT! 😫

Jarenlang ging het goed en aanhoorden mijn lijf en ik elkaar, alsook de vele verhalen van anderen.

Mijn lijf en ik waren één.

Tot ik als prille veertiger moest vaststellen dat onze eenheid wat barstjes vertoonde. Ik pikte de signalen op van mijn lijf, maar had geen flauw idee waar deze vandaan kwamen.

Ik bleek ongemerkt een waanzinnig hoge bloeddruk te hebben, ‘dat is de leeftijd’’ zei de dokter en een dagelijks pilletje later probleem onder controle.

Mijn hart danste regelmatig tegen het ritme, alsof we beiden dansten op een andere beat. Ik ben nooit muzikaal aangelegd geweest en mijn dansmoves zijn net als ik wat eigenzinnig. Ach met een vleugje humor kan je jezelf ook geruststellen.

Ik leek soms midden op de dag net vanonder de douche te komen, wreed ambetant.

Hoofdpijn, lang leve de Excedrinnekes. Ik had het ook zo druk en moest wel blijven doorgaan.

Ik werd emotioneler, angstiger en werd op een gegeven moment bang om mezelf hierin te verliezen. Wat echt een ramp zou geweest zijn, want op non-actief staan was geen optie om allerlei redenen.

Liep ik tegen een burn-out aan? Ik die inderdaad veel hooi op mijn vork nam, maar zo graag deed wat ik deed, doe wat ik doe.

Desondanks de pil werden menstruaties heftiger en onregelmatiger. En het cijfer op de weegschaal nam toe, what the f**k!

Recent verleden, FORTYSOMETHING: Hallo?! Hoor je mij?📢

Na enige tijd raapte ik de moed bij elkaar en maakte een afspraak bij de huisarts en werd doorverwezen naar de gynaecoloog.

Goed voorbereid trok ik naar de afspraak.

Ik maakte een lijstje met klachten, signalen en vragen (na Dr. Google te stalken). Mijn lijf en ik zouden aandachtig luisteren naar de gynaecoloog en doen wat nodig was om goed voor onszelf te zorgen.

Met enig ongemak en schroom hoorde ik mezelf vertellen en toen hoorde ik…

‘Mevrouw, u bent te jong voor deze klachten’ 😞

Ik en mijn lijf werden stil, vanbinnen hoorde ik mijn lijf fluisteren, ze hoort ons niet, ik voel het wél.

Het doktersbezoek bleef nazinderen 🤔

Ondertussen bleef ik niet bij de pakken zitten, ik las alles wat ik te pakken kon krijgen over leeftijd gerelateerde vrouwenzaken. Ik ging opnieuw studeren en zag het licht…💡

Ik ben overtuigd van leefstijlinterventies om het welzijn te boosten en ga er ook vanuit dat deze levensfase gerelateerd zijn. Daar moest en zou de oplossing liggen. Ik moest op zoek naar kennis, inzicht en dat zou me brengen naar bewustwording.

So it did, ik ontdekte de overgang. Neen, niet de menopauze maar het totaalpakket, the whole shebang.

De overgang kent verschillende fasen, begint rond ons veertigste en wordt gekenmerkt door typische en atypische klachten. Ik herkende mezelf in wat ik las en vergaarde kennis door opleiding en begeleiding. En weet je wat bijzonder is? Ik begeleid reeds jarenlang vooral dames naar een gezondere levensstijl en opeens vielen er ook vele puzzelstukjes op hun plaats wat betreft de verhalen die ik in mijn begeleidingstrajecten hoor. De hiaten die we niet konden opvullen werden opeens helder, omdat een andere kijk licht moet werpen op deze vrouwenzaak.

Ik en mijn lijf werden bijgevolg weer één, vonden een nieuwe weg om in te slaan en maakten een zelfzorgplan.

En niet zomaar eentje, maar een overgangsplan!

Vandaag is mijn missie ‘Voor elke straffe madam een overgangsplan’.